| Adriana 的个人资料Magical Mistery照片日志列表 |  工具  帮助 |
2005年10月 BEGRIP Ik riep
jij hoorde
begreep me niet
weer riep ik
je luisterde
begreep nog niet
later
na het vertellen
van mijn verhaal
riep ik je weer
je luisterde
maar kon het
niet begrijpen
nu je gestorven bent
roep ik nog steeds
je stem zwijgt stil
wat rest is leegte
en diep verlangen
naar jouw begrip
dat je me niet hebt
kunnen geven
omdat ik zelf
te lang
gezwegen heb
 ADRIANA
2005年10月 DARKNESS  Darkness, be my companion
come and place your cloak over me,
bring me comfort and silence.
Tell no one of the sorrow I feel,
give me quiet peace.
Take away life's burdens,
and turn my eyes from seeing
the horrors of life.
Cover my ears from hearing
the cries of strife.
Hide me from reality,
that I may live a fantasy
and never more bleed for humanity.
 ADRIANA
2005年10月 BLINDE LIEFDE HET SPEL VAN DE KRANKZINNIGEID
Er wordt verteld, dat alle Gevoelens en Kwaliteiten van de Mensen een Vergadering hadden.
Toen de Verveling voor de derde Maal gaapte, sloeg de Krankzinnigheid (zoals altijd zeer maf) voor: "Laten we Verstoppertje spelen".
De Intrige trok zijn Wenkbrauwen op, en de Nieuwsgierigheid kon zich niet meer inhouden en vroeg:"Verstoppertje? Wat is dat?".
Dat is een Spel, zei de Krankzinnigheid.
Ik bedek mijn Ogen en begin te tellen, van een tot een Miljoen.
Ondertussen verstoppen jullie je.
Als ik stop met Tellen zal de eerste van jullie die ik vind, mijn Plaats innemen en het Spel voortzetten.
Het Enthousiasme en de Euforie dansten van Vreugde.
De Vreugde maakte zovele Sprongen, dat ze de laatste Stap nam om de Twijfel te overtuigen, en zowaar de Onverschilligheid, die normaal geen Interesse had deed mee.
Maar niet iedereen wilde meedoen: De Waarheid verkoos zich niet te verstoppen, waarom ook?
Uiteindelijk zou men haar altijd ontdekken, en de Trots vond het een stom Spel (in werkelijkheid ergerde hij zich, dat het Idee niet van hem kwam), en de Lafheid nam zich voor om niets te riskeren.
"Een, twee, drie,".... de Krankzinnigheid begon te tellen.
Als eerste verstopte zich de Traagheid, die zich zoals altijd achter de eerste Steen vallen liet.
Het Geloof steeg naar de Hemel omhoog, en de Jaloezie achter de schaduw van de Triomf, die het op eigen Kracht voor elkaar had gekregen om in de hoogste boomtop te komen.
De Grootmoedigheid kreeg het nauwelijks voor elkaar om zich te verbergen, daar hij bij alle schuilplaatsen die hij vond om zich te verstoppen, geloofde , een prachtige plek voor zijn vrienden te hebben gevonden.....
Een kristalheldere Zee...., ideaal voor de Schoonheid.
Een holle boom...., perfect voor de Angst.
De Vlucht van een Vlinder...., het beste voor de Wellust.
Een Windstoot...., geweldig voor de Vrijheid, zodoende verstopte hij zich op een Zonnestraal.
Het Egoísme daarintegen vond van het Begin af aan een zeer goede Plek, luchtig, comfortabel...., maar alleen voor hem.
De Leugen verstopte zich in de Zeebodem(klopt niet, in Werkelijkheid verstopte zij zich achter de Regenboog).
De Hartstocht en de Wens in het centrum van de Vulkaan
De Vergetelheid,....ik ben vergeten waar zij zich verstopte, maar dat is niet zo belangrijk.
Toen de Krankzinnigheid tot 999.999 had geteld, had de Liefde nog geen schuilplaats gevonden.
Alle plaatsen schenen ook bezet te zijn, totdat ze de Rozenstruik zag en ontroerd besloot zich in zijn Bloei te verbergen.
"Een Miljoen" zei de Krankzinnigheid en begon te zoeken.
De eerste die ontdekt werd was de traagheid, maar drie Stappen van de eerste Steen verwijderd.
Daarna hoorde men het Geloof, die met God in de Hemel over theologie discusseerde.
De Hartstocht en het Verlangen hoorde men in de vulkaan trillen.
In een onachtzaam Moment vond hij de Jaloezie en dus ook de Triomf.
Het Egoísme hoefde hij helemaal niet te zoeken, die kwam uit zichzelf uit zijn schuilplaats, dat zich als Wespennest ontpopte.
Door het vele Lopen kreeg hij Dorst en toen hij de Zee naderde, ontdekte hij de Schoonheid.
Met de Twijfel was het nog gemakkelijker, die vond hij zittende op een scheidslijn, omdat hij niet kon beslissen aan welke kant hij zich zou verstoppen.
Zo vond hij de ene na de andere.
Het Talent achter het verse gras.
De Angst in een donker hol.
De Leugen achter de Regenboog(klopt niet, zij was in de zeebodem)....en zelfs de Vergetelheid....die al vergeten had, dat ze Verstoppertje speelde.
Alleen de Liefde dook nergens op.
De Krankzinnigheid zocht achter elke Boom, in elke Rivier van deze Planeet, op elke Berg en toen hij het al op wilde geven, zag hij de rozen.
Met een Stokje begon hij de Takjes te bewegen, totdat een pijnlijk schreeuwen opkwam.
De Doornen hadden de Liefde de Ogen uitgestoken.
De Krankzinnigheid was hulpeloos en wist niet, hoe hij zijn Daad weer kon goedmaken.
Hij huilde, verontschuldigde zich en beloofde voor altijd haar Blindengeleider te zijn.
Sinds die Tijd,
sindsdien er voor de eerste maal op Aarde
verstoppertje werd gespeeld,
is de Liefde Blind en de Krankzinnigheid haar Begeleider!!
 ADRIANA
 Het stukje uit het verhaaltje over "De Grootmoedigheid" zou eens extra goed gelezen moeten worden door sommige spacers onder ons.
Grootmoedigheid houd in dat je niet ligt te zeuren en te zeiken als er een plaatje of stukje wordt gekopieerd van je space, maar jezelf juist vereerd moeten voelen ,omdat iemand het zo mooi en goed vind dat hij/zij het graag ook wilt hebben, en publiceren.
Wat maakt het uit hoeveel werk je eraan hebt gehad...we doen het toch allemaal omdat we DAT juist graag willen (je verdient er niks mee, dus het is puur hobbiewerk) en de waardering van je medespacers.
Ik persoonlijk word niet goed van DIE spacers onder ons die een soort van jatpolitie en rechtbanken in het leven roepen om andere spacers(die vaak nog het nodige moeten leren en daarom het prachtig vinden wat een "gevorderde" allemaal kan met zijn space) de lol van het spacen bij voorbaat al totaal wegnemen....
En "jatten" we eigenlijk niet allemaal??
Mooie plaatjes die we bewerken in PSP, woorden die we niet zelf hebben uitgevonden,
technieken die we van een ander afkijken.
Alleen een ding kan beter niet gedaan worden, en dat is direct linken!!
Maar velen weten gewoon niet dat ze dan de bandbreedte van degene gebruiken waarvan gelinkt wordt.
Bij deze wil ik dan ook toestemming geven om alles te gebruiken van mijn OPENBARE space.
Veel plezier met wat jullie mooi vinden en zelf willen gebruiken of toepassen, en als je vragen hebt schroom dan niet om me ff te mailen, ik zal proberen om je te helpen om net zo veel plezier in je space-hobby te krijgen als ik heb.
 ADRIANA
2005年9月 LOVE.... LEVENSKLEUREN
 Waar de ochtendzon
in roodgele gloed
jouw lach doorspekt
met duizend kleuren
elke tint
mijn dromenregen
omsluieren zal
als deken der nacht
wentel ik zacht
in levenskleuren
ga op zoek
naar een toekomst hierna
waar een liefde mij draagt
in gevleugelde dromen
mijn morgen breekt
in de kleur
van jouw lach
ADRIANA
 HET KIND IN MIJ HET KIND IN MIJ WILT:
WANDELEN IN DE REGEN,
SPRINGEN IN MODDERPLASSEN,
REGENBOGEN VERZAMELEN,
AAN BLOEMEN RUIKEN,
LUCHTKASTELEN BOUWEN,
IN WONDEREN GELOVEN,
NAAR DE MAAN EN STERREN KIJKEN,
HALLO ZEGGEN TEGEN IEDEREEN OP STRAAT,
AVONTUREN BELEVEN,
DANSEN,
KNUFFELEN EN KUSJES GEVEN,
VRAGEN STELLEN,
MET DIEREN PRATEN,
WAT ROND ZWERVEN,
IN SPROOKJES GELOVEN,
NAAR DE LUCHT EN WOLKEN KIJKEN,
VERTROUWEN HEBBEN,
BANG ZIJN,
DE WERELD REDDEN,
VRIENDJES WORDEN,
DAGDROMEN....
 HET IS DUS NOOIT TE LAAT VOOR EEN GELUKKIGE JEUGD!!!!
 In ieder volwassen mens
zit een klein kinderzieltje
Laat hem iets meer spreken
op zoek naar een betere wereld
 2005年9月 DREAMLAND DREAMLAND
Meet me tonight in Dreamland
Under the silvery moon
Meet me tonight in Dreamland
Where love's sweet rose bloom
Come with the lovelight gleaming
In your dear eyes of blue
Meet me in Dreamland
Sweet, dreamy Dreamland
There let my dreams come true!
 ADRIANA
2005年9月 HET LEVEN
HET LEVEN,EEN DOOLHOF....
Dit is een heel passende vergelijking: het leven is een doolhof. Heel je leven door, steeds maar op zoek. Op zoek naar die ene uitweg, die ene uitgang....daar op het einde van de lange weg,.... de lange zoektocht. Je zoekt naar een levensdoel, om het beste te halen uit je leven. Zoeken naar genegenheid, naar vriendschap, naar liefde om het wandelen aantrekkelijker te maken. Zoeken naar de waarde van het geluk, de waarde van het ongeluk, de waarde van de liefde en de waarde van de haat. Leren uit lijden en ziekte en armoede. Zoeken naar de reden van je bestaan. De paadjes zijn smal, de muren zijn hoog, de zoektocht is lang. Maar hoe of wat, wanneer en hoelang, alleen één iets weten we zeker: de uitgang is er maar een.... daar moeten we allemaal heen.
ADRIANA
LEVEN
Wanneer je het vallen van een rozenblaadje kunt horen in een oceaan, en een zonnestraal kunt zien dat een ijzig hart kan verwarmen. Wanneer je in de donkerstroom de intensiteit van de nacht voelt, en het geroep van de kinderen je het geluk van hun hart toont. Wanneer je in de tranen van je vijand zijn hart ziet wenen, en de blik van een vreemde zijn gedachten toont. Dan weet je wat leven is....
ADRIANA
teken je mijn boek? klik dan op plaatje
|
||||||
|
|
